Wodan bikers - welkom

   er was eens...

   leden

   activiteiten

       voorbije ritten

   links

   contact

Tourtocht Berkenhoffeest 28 augustus 2004

Tussen de Vlaamse Kermis en de kantklossers door stonden ze daar plots in vol ornaat en schitterend van enthousiasme; klaar voor de allereerste ‘echte’ Wodan Bikers tourtocht.

Samen met enkele gastrijders bereidden een tiental Wodan-bikers zich voor op een helse rit van 35 kilometer in de omgeving van Mechelen op een parcours samengesteld én bewegwijzerd door ons eigenste opperhoofd 'spare ribs' Don Alfonso.

Met enige vertraging, na in geuren en kleuren het relaas van de mysterieuze mountainbike-diefstal te hebben aanhoord en het daaropvolgende zoeken (vinden) van een vervangfiets te hebben voltooid, kon er uiteindelijk worden gestart.

De weeë hamburgerwalmen waren nog niet uit onze neusgaten verdreven toen een elitegroep er al meteen als een haas vandoorzoefde. Uw verslaggever, reeds van in den beginne op achtervolgen aangewezen, verdween samen met taterwater Koen naar de achtergrond om kort nadien te worden bijgehaald door onze zwangere teamgenote.

We stelden vast dat niet enkel het Berkenhof in feeststemming was getooid; onderweg passeerden we achtereenvolgens nog de boemelfeesten, feest in de straat en een of andere verloren gelopen dorpskermis. Niet altijd gemakkelijk laveren tussen al dat feestgedruis door. Overigens met links en rechts de pijltjes 'Duvel-route' mag het op zich al een prestatie heten dat we er toch in slaagden weerstand te bieden aan de verlokkingen van koning alcohol.

Ploeterend door het slijk botsten we dan plots op een modderfiguur met camera (Gollem-Geert). Van ’t verschieten viel Kaat prompt met haar kont in de diepst aanwezige plas. Onze (mannelijke) teamgenoten stonden uiteraard onmiddellijk klaar om de ergste moddersporen met zachte hand te verwijderen terwijl ridder Koen ootmoedig het stalen ros van Kaat in bedwang hield.

Iets later kon ook Raf het vallen niet laten en verdween, al bramen plukkend, 2 meter diep in een gracht waar hij meteen door doornige struiken werd overwoekerd. Overvol medegevoel lieten we de ongelukkige bessenvreter eerst nog 10 minuten lijden alvorens hem, nauwelijks bekomen van het lachen en na het nemen van een stel compromitterende foto’s uit zijn hachelijke positie te bevrijden.

Niet iedereen heeft deze tocht zonder kleerscheuren overleefd maar de drank, met bijbehorende sterke verhalen, het lekkere Marrokaanse eten achteraf (enkel in Karin's bordje bleek de portie niet helemaal aan de verwachtingen te voldoen) en het geflirt met de ober maakten de hachelijke avonturen van de dag ruimschoots goed.

Met enkele intimi werd tenslotte nog even rustig nagepraat in een Antwerps café, maar meer hierover leest u binnenkort in het boek dat we naar aanleiding hiervan zullen uitgeven.

Uw verslaggever van dienst,

Helmboswuivende

xxx